tripje in de golf en meer van dat moois

Dag honnies!

Alles toppie daar?


Er zijn weer twee dagen voorbij sinds mijn vorige bericht denk ik. Hoe meer volk er hier over de vloer komt, hoe moeilijker het wordt om een degelijke stand van zaken achter te laten.
Dus hoe meer berichten op de blog verschijnen, hoe zieliger het hier wordt waarschijnlijk...
Maar dat volledig ter zijde natuurlijk!


De reden waarom u dit leest is waarschijnlijk om te weten te komen waar ik uithing terwijl u sneeuw aan het scheppen was voor uw deur.

Wel dat was onder andere Waiheke Island (een kiwi zegt: Waajhikkie).

Ooit heb ik hier eens achtergelaten dat Auckland aan het water ligt, (let op, nu ga ik mijn maori bovenhalen) meer bepaald aan de Hauraki golf. Moeder natuur heeft dat vol vulkanische eilanden gelegd en Waiheke is er daar eentje van.

Hier is de ferry nemen ongeveer even normaal als de bus (hoewel ik een kerel met zwart haar en een geblondeerde sik tegenkwam wat naar mijn standaarden minder normaal is) en het kost dan ook een beperkt aantal duiten om naar een eiland te varen.

Waiheke was nu niet echt het paradijs op aarde, maar wel echt zalig om een achtermiddag op rond te hangen.
Tot aan het echte reservaat ben ik trouwens nooit geraakt omdat dat echt wel een eindje van de haven ligt en ik niet zoveel tijd had, maar een korte 'scenic route' kon er wel af.
Ik zou het sowieso al twee sterren geven (zie in de michelin-reisgids. ** = 'de omweg waard') vanwege de boottocht er naartoe. Fantastisch zicht op de stad, de omliggende eilanden en de ontelbare zeilboten.
En nu moogt ge ies twee keer raden wie ik tegenkwam! Mijn goede vriend de Pukeka. Verdorie nog eens aan toe was me dat even een verrassing!
Na mijn afscheid met het ding op de weg terug nog twee verdwaalde Amerikanen een nacht met de pukeka bespaard ('where is the harbour?' - 'well, you see all those ships and the pier over there...'), want dat beest had die zielige schapen waarschijnlijk levend opgegeten.

Oeioei, het wordt hier één uur 's nachts en precies wat onsamenhangend maar bon.



De dag werd afgesloten met (jawel) drinking games bij de buren. Het is beangstigend hoeveel van die spelletjes ze kennen. Arun, die later binnenkwam en aan wie gevraagd werd om mee te doen verwoorde het kristalhelder: 'I only play if I can get really drunk.' En zo geschiedde.
Ze slaagden er ook nog in om zoveel bier en wijn met elkaar te mengen dat het Koreaanse meisje dat naast mij zat alleen nog kon giechelen.
Later die nacht werd ik wakker van mijn buurvrouw die ofwel aan het veranderen was in een weerwolf ofwel gewoon aan het vomeren was.

De volgende dag was uw reporter, waarschijnlijk als enige in het hele gebouw, vroeg uit de veren om zijn trip naar het zuider eiland te plannen.
Het wordt de casey and binser saddle track in Arthur's pass national park.
U hoort er nog van.

Hier hou ik op voor vandaag, beste hamstertjes!

Oh ja, dit nog even: als u suggesties hebt en bijvoorbeeld iets minder wil weten over eten en drinking games en iets meer over de lelijke kostuumschoenen die iedereen hier draagt, laat het gerust weten.


Toedels!






































de pukeka!












waiheke. Het verste stukje grond staat gewoonweg te koop. Heel schandalig. Moest u niet weten wat te geven voor mijn verjaardag, denk ik wel dat het best leuk is om daar een huisje op te hebben staan.





Rangitoto


't stad